Polonez Kombi: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia wiedzy o polonezach
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Loksejuk (dyskusja | edycje)
 
(Nie pokazano 11 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 3: Linia 3:
==Modele koncepcyjne==
==Modele koncepcyjne==


Prace nad Polonezem Kombi ruszyły w okolicach 1992 roku. Tworzeniem prototypu zajęły się dwa ośrodki: OBR Falenica<ref name="mazu" /> oraz Rucker Polska<ref name="rucker" />.  
Prace nad Polonezem Kombi ruszyły w okolicach 1992 roku. Tworzeniem konceptu zajęły się dwa ośrodki: OBR Falenica<ref name="mazu" /> oraz Rucker Polska<ref name="rucker" />.  




[[Plik:Kombi-Prototyp-falenica.jpg|left|thumb|400px|prototyp OBR Falenica<ref name="borewicze" />]]<br clear=all>
[[Plik:Kombi-Prototyp-falenica.jpg|left|thumb|400px|prototyp OBR Falenica<ref name="borewicze" />]]
[[Plik:Kombi-Prototyp-rucker.jpg|left|thumb|400px|prototyp Rucker Polska <ref name="borewicze" />]]<br clear=all>
[[Plik:Kombi-Prototyp-rucker.jpg|right|thumb|400px|prototyp Rucker Polska <ref name="borewicze" />]]


W 1994<ref name="zleksykon2" /><ref name="psyoutube" /> roku na na Międzynarodowych Targach w Poznaniu<ref name="leksykon178" /> przedstawiono dwa prototypy Poloneza Kombi. Najbardziej widoczną różnicą był kształt tylnych drzwi. Prototyp Rucker zakładał stworzenie nowych drzwi, natomiast ten z Falenicy zachowywał kształt drzwi i słupka C pochodzący z oryginalnego Poloneza.
W 1994<ref name="zleksykon2" /><ref name="psyoutube" /> roku na na Międzynarodowych Targach w Poznaniu<ref name="leksykon178" /> przedstawiono dwie propozycje Poloneza Kombi. Najbardziej widoczną różnicą był kształt tylnych drzwi. Wizja Rucker zakładała stworzenie nowych drzwi, natomiast model z Falenicy zachowywał kształt drzwi i słupka C pochodzący z oryginalnego Poloneza.
<br clear=all>


==Prototypy==
==Prototypy==


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"><span style="color:#202122;">Temat uruchomienia Poloneza Kombi powrócił w okolicach roku 1998 wraz z zaprezentowanym również na targach w Poznaniu prototypem P120. Stanowił on rozwinięcie modelu koncepcyjnego autorstwa OBR Falenica, gdyż w swojej konstrukcji wykorzystywał niezmienioną formę tylnej pary drzwi. Stylistyka pojazdu była już dostosowana do linii modelowej 'plus'. </span></div>
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"><span style="color:#202122;">Temat uruchomienia Poloneza Kombi powrócił w okolicach roku 1998 wraz z zaprezentowanym również na targach w Poznaniu prototypem P120. Stanowił on rozwinięcie modelu koncepcyjnego autorstwa OBR Falenica, gdyż w swojej konstrukcji wykorzystywał niezmienioną formę tylnej pary drzwi. Stylistyka pojazdu była już dostosowana do linii modelowej 'plus'. Na najstarszym zdjęciu prototypu widać kilka różnic w stosunku do wersji, którą znamy dzisiaj: tylna klapa posiada blendę, relingi dachowe zajmują całą długość dachu a nie jedynie przetłoczenie. W późniejszej ewolucji prototypu, zniknęła listwa maskująca z całej długości samochodu, pozostając jedynie w miejscu klejenia nadbudówki do stalowej części nadwozia.</div>
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;">Ostateczna forma prototypu znajduje się dzisiaj w filii NMT w Chlewiskach. Niezmienione pozostały alufelgi ‘Supra’, kolor 70U i tapicerka welurowa, niedostępna w seryjnym kombi.</span></div>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;">[[Image:Obraz1.png]]</div>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"><span style="color:#202122;">Na najstarszym zdjęciu prototypu widać kilka różnic w stosunku do wersji, którą znamy dzisiaj: tylna klapa posiada blendę, relingi dachowe zajmują całą długość dachu a nie jedynie przetłoczenie. Zniknęła też listwa maskująca z całej długości samochodu, pozostając jedynie w miejscu klejenia nadbudówki do stalowej części nadwozia.</span></div>
<gallery mode="packed-hover" widths=300 heights=200>
File:P120_1.png|pierwszy prototyp, zaprezentowany na MTP
File:Obraz2.png|późniejsze wcielenie prototypu, widok z tyłu
File:Obraz3.png|późniejsze wcielenie prototypu
File:Obraz4.png|P120 możliwy do oglądania w Chlewiskach
</gallery>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;">[[Image:Obraz2.png]]</div>




<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;">[[Image:Obraz3.png]]</div>
<br clear=all>


==Produkcja seryjna==


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
:Produkcja Kombi rozpoczęła się 15 kwietnia 1999<ref name="leksykon178" />. Początkowo produkcją części kompozytowej miała się zajmować firma PZL Mielec, natomiast ostatecznie zlecenie trafiło do Bella Kompozyty. W stosunku do modelu Caro Plus, nadwozie Kombi wyróżniało się zmienioną architekturą tyłu, jednakże warto zaznaczyć, że cała płyta podłogowa, zwis tylny oraz zderzak były wprost zaadaptowane z modelu Atu Plus. Długość całkowita pojazdu pozostała identyczna jak w przypadku wersji sedan. Konstrukcja metalowa tyłu nadwozia została rozbudowana o specyficzne elementy, takie jak m.in. nowa konstrukcja nośna dachu i błotnika, przystosowane do wklejenia szyb i poszycia.


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
<gallery mode="packed-hover" widths=450 heights=300>
File:Kombilinia1.png|montaż poloneza kombi, źródło: Skarb Narodu
File:Kombilinia2.png|montaż poloneza kombi, źródło: Skarb Narodu
</gallery>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
:W stosunku do pozostałych wersji poloneza, Kombi miało kilka drobnych zmian w wyposażeniu:
: - lusterko z Lanosa przyklejane na przedniej szybie
: - kierownica 36cm zaadaptowana z Daewoo Nexia, występująca jedynie w Kombi i ostatnich seriach modelu Truck
: - podłokietniki przednie mocowane w trzech punktach oraz inne podłokietniki tylne
: - inne zagłówki w kanapie
: - poszerzony wąski most napędowy z zaadaptowanymi łożyskami z Poloneza Trucka i stabilizatorem


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
=== Wymiary i pojemności ===
{| class="wikitable"
|+ Podstawowe parametry przestrzenne i ładunkowe Poloneza Kombi
|-
! Parametr !! Wartość
|-
| Długość całkowita || 4369 mm (identyczna z modelem Atu Plus)
|-
| Szerokość || 1650 mm
|-
| Wysokość (bez relingów / z relingami) || 1470 mm / 1510 mm
|-
| Rozstaw osi || 2509 mm
|-
| Pojemność bagażnika (do rolety) || 449 litrów
|-
| Pojemność bagażnika (po złożeniu kanapy) || 1539 litrów
|-
| Pojemność zbiornika paliwa || 45 litrów
|}


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
=== Wersje nadwoziowe i homologacyjne ===
Z uwagi na ówczesne polskie przepisy homologacyjne i podatkowe (możliwość pełnego odliczenia podatku VAT dla firm), obok standardowej wersji osobowej wyprodukowano znaczną liczbę aut zarejestrowanych jako samochody ciężarowe. Kombi występowało w trzech głównych wariantach:
* '''Kombi (osobowe):''' Standardowa, 5-miejscowa wersja osobowa o maksymalnej ładowności ok. 450 kg.
* '''Kombi Van (5-osobowy):''' Wersja z homologacją ciężarową. Wyposażona w 5 miejsc siedzących oraz obowiązkową, trwałą przegrodę (tzw. "kratkę") zamontowaną tuż za oparciem tylnej kanapy, oddzielającą przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Ładowność wynosiła ok. 530 kg.
* '''Kombi Van (4-osobowy):''' Rzadsza wersja z homologacją ciężarową. Ze względu na restrykcyjne przepisy dotyczące proporcji ładowności do liczby pasażerów dla pojazdów użytkowych, zrezygnowano w niej ze środkowego miejsca na tylnej kanapie. Również posiadała przegrodę z kratki i charakteryzowała się ładownością 530 kg.


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
=== Silnik i układ napędowy ===
Wszystkie seryjne Polonezy Kombi opuszczały fabrykę z ujednoliconą jednostką napędową:
* '''Typ silnika:''' 1.6 GSi (pojemność 1598 cm³).
* '''Układ zasilania:''' Wtrysk wielopunktowy (MPI) systemu Delphi Multec XM.
* '''Rozrząd:''' OHV, fabrycznie wyposażony w hydrauliczne popychacze zaworów.
* '''Moc maksymalna:''' 84 KM (62 kW) przy 5000 obr./min.
* '''Maksymalny moment obrotowy:''' 130 Nm przy 3800 obr./min.
* '''Przekazanie napędu:''' Manualna, 5-biegowa skrzynia biegów. Stosowano różne przełożenia przekładni głównej w tylnym moście (11:43 dla wersji 5-miejscowej lub 10:43 dla ciężarowej Van) w celu skompensowania większych obciążeń wynikających z ładowności auta.


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
=== Zawieszenie, układ kierowniczy i hamulce ===
* '''Zawieszenie przednie:''' Standardowe dla poloneza: niezależne, na podwójnych wahaczach poprzecznych ze sprężynami śrubowymi, amortyzatorami teleskopowymi i drążkiem stabilizatora.
* '''Zawieszenie tylne:''' Sztywny most napędowy poszerzony. Zastosowano wzmocnione, '''3-piórowe resory''' półeliptyczne. Niezwykle kluczowym elementem dla zachowania stabilności kierunkowej przy obciążonym nadwoziu kombi było fabryczne zastosowanie drążka stabilizatora przechyłów osi tylnej.
* '''Układ kierowniczy:''' Standardowo montowano hydrauliczne wspomaganie kierownicy oparte na przekładni firmy '''JKC''' o stałym przełożeniu 15,2:1.
* '''Układ hamulcowy:''' Standardowy dla tej linii modelowej mieszany system brytyjskiej firmy Lucas, wspomagany mechanicznym korektorem siły hamowania na osi tylnej. Na przedniej osi pracowały pełne tarcze hamulcowe (240 mm). Na osi tylnej standardowo stosowano bębny hamulcowe o średnicy wewnętrznej 203 mm (nr części OE: 061751), zintegrowane z mechanizmem hamulca postojowego.


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
<br clear=all>


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
==Konstrukcje pozafabryczne==
Potrzeby transportowe Polaków w latach 90-tych popychały niektórych do rozwiązywania problemów fabryki na własną rękę. Na skutek kreatywności rodaków, powstało kilka polonezów samodzielnie przerobionych na nadwozia typu kombi. Przykłady:


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
:- Polonez Oner


<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
:- Polonez Station Wagon
 
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
 
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"><span style="color:#202122;">Ostateczna forma prototypu znajduje się dzisiaj w filii NMT w Chlewiskach. Niezmienione pozostały alufelgi ‘Supra’, kolor 70U i tapicerka welurowa, niedostępna w seryjnym kombi.</span></div>
 
 
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;"></div>
 
<div style="margin-left:0cm;margin-right:0cm;">[[Image:Obraz4.png|top]]</div>
 
==Produkcja seryjna==
:Produkcja Kombi rozpoczęła się 15 kwietnia 1999<ref name="leksykon178" />. Początkowo produkcją części kompozytowej miała się zajmować firma PZL Mielec, natomiast ostatecznie zlecenie trafiło do Bella Kompozyty. Polonez Kombi bazował konstrukcyjnie na Polonezie Atu, którego tylna część nadwozia została wyposażona w stalowy stelaż do którego przyklejano laminatową nadbudówkę.
:
:Polonez Kombi był oferowany w jednej wersji silnikowej - 1.6 GSi z manualną skrzynią biegów oraz kilku wersjach wyposażenia
: - 5-miejscowy osobowy, z przełożeniem głównym tylnego mostu 11:43 (3.9)
: - 3/4/5-miejscowy ciężarowy ze wzmocnionymi felgami i oponami, kratką oddzielającą przedział pasażerski od bagażnika oraz krótszym przełożeniem tylnego mostu (10:43, 4.3)
 
:W stosunku do pozostałych wersji poloneza, Kombi miało kilka drobnych zmian w wyposażeniu:
: - lusterko z Lanosa montowane na przedniej szybie
: - kierownica 36cm zaadaptowana z Daewoo Nexia, występująca jedynie w Kombi i ostatnich seriach modelu Truck
: - podłokietniki przednie mocowane w trzech punktach oraz inne podłokietniki tylne
: - inne zagłówki w kanapie
: - poszerzony wąski most napędowy z zaadaptowanymi łożyskami z Poloneza Trucka i stabilizatorem


:- Klapa typu Kombi
[[Image:We2.jpg|300px|Klapa typu kombi|Klapa typu kombi|link=[[Klapa Kombi]]]]





Aktualna wersja na dzień 21:42, 11 kwi 2026


Modele koncepcyjne

[edytuj]

Prace nad Polonezem Kombi ruszyły w okolicach 1992 roku. Tworzeniem konceptu zajęły się dwa ośrodki: OBR Falenica[1] oraz Rucker Polska[2].


prototyp OBR Falenica[3]
prototyp Rucker Polska [3]

W 1994[4][5] roku na na Międzynarodowych Targach w Poznaniu[6] przedstawiono dwie propozycje Poloneza Kombi. Najbardziej widoczną różnicą był kształt tylnych drzwi. Wizja Rucker zakładała stworzenie nowych drzwi, natomiast model z Falenicy zachowywał kształt drzwi i słupka C pochodzący z oryginalnego Poloneza.

Prototypy

[edytuj]
Temat uruchomienia Poloneza Kombi powrócił w okolicach roku 1998 wraz z zaprezentowanym również na targach w Poznaniu prototypem P120. Stanowił on rozwinięcie modelu koncepcyjnego autorstwa OBR Falenica, gdyż w swojej konstrukcji wykorzystywał niezmienioną formę tylnej pary drzwi. Stylistyka pojazdu była już dostosowana do linii modelowej 'plus'. Na najstarszym zdjęciu prototypu widać kilka różnic w stosunku do wersji, którą znamy dzisiaj: tylna klapa posiada blendę, relingi dachowe zajmują całą długość dachu a nie jedynie przetłoczenie. W późniejszej ewolucji prototypu, zniknęła listwa maskująca z całej długości samochodu, pozostając jedynie w miejscu klejenia nadbudówki do stalowej części nadwozia.
Ostateczna forma prototypu znajduje się dzisiaj w filii NMT w Chlewiskach. Niezmienione pozostały alufelgi ‘Supra’, kolor 70U i tapicerka welurowa, niedostępna w seryjnym kombi.




Produkcja seryjna

[edytuj]
Produkcja Kombi rozpoczęła się 15 kwietnia 1999[6]. Początkowo produkcją części kompozytowej miała się zajmować firma PZL Mielec, natomiast ostatecznie zlecenie trafiło do Bella Kompozyty. W stosunku do modelu Caro Plus, nadwozie Kombi wyróżniało się zmienioną architekturą tyłu, jednakże warto zaznaczyć, że cała płyta podłogowa, zwis tylny oraz zderzak były wprost zaadaptowane z modelu Atu Plus. Długość całkowita pojazdu pozostała identyczna jak w przypadku wersji sedan. Konstrukcja metalowa tyłu nadwozia została rozbudowana o specyficzne elementy, takie jak m.in. nowa konstrukcja nośna dachu i błotnika, przystosowane do wklejenia szyb i poszycia.


W stosunku do pozostałych wersji poloneza, Kombi miało kilka drobnych zmian w wyposażeniu:
- lusterko z Lanosa przyklejane na przedniej szybie
- kierownica 36cm zaadaptowana z Daewoo Nexia, występująca jedynie w Kombi i ostatnich seriach modelu Truck
- podłokietniki przednie mocowane w trzech punktach oraz inne podłokietniki tylne
- inne zagłówki w kanapie
- poszerzony wąski most napędowy z zaadaptowanymi łożyskami z Poloneza Trucka i stabilizatorem


Wymiary i pojemności

[edytuj]
Podstawowe parametry przestrzenne i ładunkowe Poloneza Kombi
Parametr Wartość
Długość całkowita 4369 mm (identyczna z modelem Atu Plus)
Szerokość 1650 mm
Wysokość (bez relingów / z relingami) 1470 mm / 1510 mm
Rozstaw osi 2509 mm
Pojemność bagażnika (do rolety) 449 litrów
Pojemność bagażnika (po złożeniu kanapy) 1539 litrów
Pojemność zbiornika paliwa 45 litrów

Wersje nadwoziowe i homologacyjne

[edytuj]

Z uwagi na ówczesne polskie przepisy homologacyjne i podatkowe (możliwość pełnego odliczenia podatku VAT dla firm), obok standardowej wersji osobowej wyprodukowano znaczną liczbę aut zarejestrowanych jako samochody ciężarowe. Kombi występowało w trzech głównych wariantach:

  • Kombi (osobowe): Standardowa, 5-miejscowa wersja osobowa o maksymalnej ładowności ok. 450 kg.
  • Kombi Van (5-osobowy): Wersja z homologacją ciężarową. Wyposażona w 5 miejsc siedzących oraz obowiązkową, trwałą przegrodę (tzw. "kratkę") zamontowaną tuż za oparciem tylnej kanapy, oddzielającą przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Ładowność wynosiła ok. 530 kg.
  • Kombi Van (4-osobowy): Rzadsza wersja z homologacją ciężarową. Ze względu na restrykcyjne przepisy dotyczące proporcji ładowności do liczby pasażerów dla pojazdów użytkowych, zrezygnowano w niej ze środkowego miejsca na tylnej kanapie. Również posiadała przegrodę z kratki i charakteryzowała się ładownością 530 kg.

Silnik i układ napędowy

[edytuj]

Wszystkie seryjne Polonezy Kombi opuszczały fabrykę z ujednoliconą jednostką napędową:

  • Typ silnika: 1.6 GSi (pojemność 1598 cm³).
  • Układ zasilania: Wtrysk wielopunktowy (MPI) systemu Delphi Multec XM.
  • Rozrząd: OHV, fabrycznie wyposażony w hydrauliczne popychacze zaworów.
  • Moc maksymalna: 84 KM (62 kW) przy 5000 obr./min.
  • Maksymalny moment obrotowy: 130 Nm przy 3800 obr./min.
  • Przekazanie napędu: Manualna, 5-biegowa skrzynia biegów. Stosowano różne przełożenia przekładni głównej w tylnym moście (11:43 dla wersji 5-miejscowej lub 10:43 dla ciężarowej Van) w celu skompensowania większych obciążeń wynikających z ładowności auta.

Zawieszenie, układ kierowniczy i hamulce

[edytuj]
  • Zawieszenie przednie: Standardowe dla poloneza: niezależne, na podwójnych wahaczach poprzecznych ze sprężynami śrubowymi, amortyzatorami teleskopowymi i drążkiem stabilizatora.
  • Zawieszenie tylne: Sztywny most napędowy poszerzony. Zastosowano wzmocnione, 3-piórowe resory półeliptyczne. Niezwykle kluczowym elementem dla zachowania stabilności kierunkowej przy obciążonym nadwoziu kombi było fabryczne zastosowanie drążka stabilizatora przechyłów osi tylnej.
  • Układ kierowniczy: Standardowo montowano hydrauliczne wspomaganie kierownicy oparte na przekładni firmy JKC o stałym przełożeniu 15,2:1.
  • Układ hamulcowy: Standardowy dla tej linii modelowej mieszany system brytyjskiej firmy Lucas, wspomagany mechanicznym korektorem siły hamowania na osi tylnej. Na przedniej osi pracowały pełne tarcze hamulcowe (240 mm). Na osi tylnej standardowo stosowano bębny hamulcowe o średnicy wewnętrznej 203 mm (nr części OE: 061751), zintegrowane z mechanizmem hamulca postojowego.


Konstrukcje pozafabryczne

[edytuj]

Potrzeby transportowe Polaków w latach 90-tych popychały niektórych do rozwiązywania problemów fabryki na własną rękę. Na skutek kreatywności rodaków, powstało kilka polonezów samodzielnie przerobionych na nadwozia typu kombi. Przykłady:

- Polonez Oner
- Polonez Station Wagon
- Klapa typu Kombi

Klapa typu kombi


Żródła, przypisy

[edytuj]
  1. https://mazumazu.pl/po-co-to-wszystko/
  2. https://web.archive.org/web/20130405060244/http://www.rucker.pl/ [dostęp:2021-02-17]
  3. 3,0 3,1 https://borewicze.pl
  4. "Leksykon polskich samochodów osobowych 1951-2002"podaje rok 1992, ale nie potwierdza to się w innych źródłach, dodatkowo oba samochody mają podszybia nowszego typu
  5. nagranie Piotr Szczepanowski na kanale youtube https://www.youtube.com/watch?v=Y2_WhwVBoB0
  6. 6,0 6,1 G. Rutka "Leksykon polskich samochodów osobowych 1951-2002", wyd. 2, s.178-179